خرید بازی بازی Countdown Vampires PS1 پلی استیشن 1

معرفی بازی Countdown Vampires پلی استیشن 1

بازی Countdown Vampires یک بازی ترسناک بقا است که در سال ۱۹۹۹ توسط K.2.C. توسعه داده شده و توسط Bandai برای پلی‌استیشن منتشر شده است.

Countdown Vampires  دقیقاً بازی بدی نیست، اگرچه من به هیچ وجه نمی خواهم دوباره آن را بازی کنم. چند کار را به درستی انجام می‌دهد، و اشتباهی که انجام می‌دهد چیزی نیست که Resident Evil اشتباه نکرده باشد در حالی که هنوز میلیون‌ها نسخه از آن در سراسر جهان به فروش می‌رسد. 

اما مشکل اصلی Countdown Vampires در اینجا نهفته است - تقریباً از هر نظری که فکرش را بکنید،  Resident Evil یک مرد فقیر است، تا جایی که حتی با اشکالات اساسی طراحی Resident Evil 1 مشترک است. بنابراین، من را به همان شکلی که رزیدنت اویل انجام می‌دهد، آزار می‌دهد، در حالی که در عین حال نمی‌توان آن را به روشی که رزیدنت اویل انجام می‌دهد، حداقل در لحظات بهترش جبران کرد.

داستان بازی Countdown Vampires پی اس 1

این بدان معنا نیست که شمارش معکوس علاقه من را در چند زمینه جلب نمی کند. برای اولین بار، من تعجب می کنم که چرا در "Casino City" اتفاق می افتد. خیلی واضح است که قرار است لاس وگاس باشد... پس چرا آن را لاس وگاس نمی نامیم؟ آیا اتاق بازرگانی یا اداره گردشگری شهری برای استفاده از این اصطلاح در یک محیط ساختگی نوعی هزینه دریافت می کند؟ 

یا آیا توسعه دهندگان بازی از شکایت افترا می ترسیدند، در صورتی که کسی به این ادعا که شهر با خون آشام ها آلوده شده است، توهین کند؟ دلیلش هرچه که باشد، کازینو سیتی است، و شما کیت جی اسنایدر، کارآگاه ساعتی و بادیگارد هستید که در افتتاحیه یک کازینو با مضمون ترسناک از افراد VIP مختلف محافظت می‌کنید. مانند ساعت، چیزی به طرز وحشتناکی اشتباه پیش می‌رود - رقصنده‌ها شروع به تبدیل شدن به خون‌آشام می‌کنند، قماربازهای بی‌گناه در کف اسپری کاروتید فرو می‌روند، و شما ناگهان به حال خود می‌روید تا هر طور که می‌توانید از وحشت جان سالم به در ببرید.

گیم پلی بازی Countdown Vampires PS1

این کار را فقط با اسلحه بیهوشی قابل اعتماد خود، تعداد انگشت شماری خوراکی، چیزی به نام «آب سفید» و بدون پیراهن انجام می دهید، زیرا کیت تصمیم گرفت تنها با یک کت شلواری، شلوار، خالکوبی مشکی، در یک مراسم لباس شیک شرکت کند. و یک جفت محافظ ساق پا. بحث ما این نیست که چرا. با این حال، این تفنگ بیهوشی بخشی از یکی از مفاهیم جالب‌تر بازی است. 

ببینید، اینها همه افراد بیگناهی هستند که تبدیل به خون آشام شده اند، و بنابراین اخلاق حکم می کند که نباید آنها را سنگسار بکشید مگر در موارد ضروری. شما می توانید آنها را بدون خشونت با تفنگ بیهوشی خنثی کنید، آنها را با چندین گلوله پایین بیاورید و سپس آنها را با آب سفید فرو کنید، که آنها را دوباره به انسان تبدیل می کند.

هر چند به محض کشف سلاح دیگری، کمی نقص در این سیستم ظاهر می شود. با توجه به انتخاب بین پایین آوردن یک خون آشام با حدود پنج دارت، انتظار برای بلند شدن آنها، پمپ کردن سه یا چهار تیر دیگر به داخل آنها، و سپس رفتن برای خنثی کردن آنها، یا به طور متناوب آنها را با یک اسلحه 12 گیج دور کنید. آنها به راحتی در هیچ چیز محو می شوند، کدام را انتخاب می کنید؟ خشونت پرهیز از همه چیز خوب و خوب است، اما کارایی زمانی ارزشمندتر است که شما فقط بخواهید به درب قفل شده بعدی بروید و کارها را ادامه دهید.

خون آشام های شمارش معکوس، کم و بیش، اینگونه پیش می روند. خون آشام ها را بکش. کلید را پیدا کنید. برو به در قفل شده در قفل شده را باز کنید. تکرار کنید. این اساساً این است که از هر گوشه ای عبور کنید و مطمئن شوید که هیچ مورد حیاتی را از دست ندهید.

 اگر یکی از آنها را از دست دادید، جهنمی برای پرداخت وجود دارد، زیرا با خشونت در تلاش هستید تا بفهمید چه چیزی را از دست داده‌اید - به کاوش در هر گوشه و کنار بخش‌های کاوش‌شده نقشه و تلاش برای یافتن موارد کوچک پایان می‌دهید. جعبه ای که از چشم شما دور شده یا گاوصندوقی که فراموش کرده اید آن را باز کنید. 

معماهایی که با آنها روبرو می شوید عموماً بسیار ابتدایی هستند و فقط به استفاده از یک آیتم یا تکمیل یک بازی فکری ساده نیاز دارند (اگرچه من کاملاً از پازل های قفل ایمن به سبک System Shock  خوشم آمد). وقتی با پازل‌های دشوارتری مواجه می‌شوید، برخی از آن‌ها می‌توانند جذاب باشند، اما برخی دیگر به‌طور غیرضروری ناامیدکننده هستند - مواجهه با پازلی که نه به دلیل پیچیدگی محض آن، بلکه به دلیل این واقعیت که دستورالعمل‌ها بیش از حد نامشخص هستند، دشوار است، چندان سرگرم کننده نیست. 

از سوی دیگر، مبارزه به هیچ وجه سخت نیست، وقتی به یاد بیاورید که چگونه می توانید ناهنجاری های ذاتی سبک کنترل Resident Evil را جبران کنید. بله، شما هنوز یک سکه می پردازید - هیچ کس کیت را با مفهوم کنار زدن آشنا نکرده است. با این حال، هنگامی که به حالت شلیک R1 می روید، او به طور خودکار نزدیک ترین دشمن را هدف قرار می دهد، که لمس خوبی است - برخورد با انبوهی از خون آشام های هجوم را سریع و ساده می کند، به خصوص زمانی که در حال بسته بندی آن تفنگ ساچمه ای جالب هستید. 

مدیریت آیتم، دیگر مشکل رایج در بازی‌های ترسناک بقا، به لطف موجودی با اندازه مناسب و برخی نوآوری‌های ذخیره‌سازی خوب، در واقع در Countdown Vampires مشکل چندانی ندارد. من در ابتدا به غذاهای میان وعده به عنوان یکی از تنها دارایی های شما اشاره کردم - آنها چیزی هستند که برای پر کردن دوباره زندگی خود، نوشیدنی های ورزشی و بارهای گرانولا و غیره استفاده می کنید (هی، این فقط یک بازی است). نکته خوب در مورد نوشیدنی ها این است که می توانید حداکثر سه مورد را در یک بطری ذخیره کنید، فضای موجودی را آزاد کنید و به جای یک دسته از نوشیدنی های بد، یک آیتم شفابخش قدرتمند ایجاد کنید.

گرافیک بازی Countdown Vampires

اینجا جایی است که تعداد بیشتری از کرک های Countdown Vampires شروع به نمایش می کنند. واقعاً آنقدرها هم خوب به نظر نمی رسد، چه از پس زمینه های از پیش رندر شده آن صحبت کنید، چه شخصیت های بیدرنگ یا صحنه های برش FMV. گرافیک قابل استفاده است، و چند نکته برجسته اینجا و آنجا وجود دارد، اما در کل پس از دیدن رندرهای جدیدترین تلاش‌های Square  و Capcom، هیچ چیز آنقدر چشمگیر نیست. 

طراحی شخصیت و انیمیشن هم چیز خاصی نیست - کیت می دود، خون آشام ها چوب می گیرند، چیزهای سبز شیطانی بزرگ روی بال هایشان می چرخند، اما چیزی وجود ندارد که شما را وادار کند بنشینید و متوجه شوید. به عنوان مثال، خون آشام ها شبیه افراد معمولی با پوست خاکستری متوسط هستند. این بدان معنا نیست که امتیاز بالایی وجود ندارد - من انیمیشن بارگذاری مجدد یک دست را برای شاتگان دوست دارم (آه، همیشه به تفنگ ساچمه ای برمی گردم) - اما سطح کلی کیفیت و خلاقیت بسیار پایین است.

CG  که من می خواهم به طور خاص به آن بپردازم، زیرا فکر می کنم در واقع در برخی شرایط به ضرر بازی عمل می کند. وقتی برای اولین بار با یک دشمن جدید ملاقات می کنید، مانند موجودات حشره سبز شیطانی یا گرگینه های غول پیکر، معمولاً صحنه ای را تماشا می کنید که در آن هیولا معرفی می شود، مانند اولین بازی Lickers در Resident Evil 2 PS1 . این در RE2 کار کرد، زیرا طراحی و اجرای CG بسیار نفرت انگیز بود و خود هیولاها واقعاً خطرناک بودند. 

با این حال، در Countdown Vampires، این کار تا حدودی تنش را از بین می‌برد - شما هیولا را می‌بینید، به خوبی به آن نگاه می‌کنید (اگرچه هیچ یک از فیلم‌ها آنقدر زیبا نیستند)، و سپس به بازی مناسب بروید تا به راحتی آن را به پایان برسانید. هیچ‌کدام از این احساس وجود ندارد که چیزی از پشت گوشه‌ای به بیرون می‌پرد تا شما را بترساند، فقط هیولاها خود را به سبک جنتلمنی معرفی می‌کنند، انگار می‌خواهند بگویند "سلام! می‌توانی الان به من شلیک کنی!"

صداگذاری و موسیقی بازی Countdown Vampires سونی 1

به اندازه کافی عجیب، در حالی که بازی های ترسناک بقا به دلیل استفاده از موسیقی برای افزایش تنش معروف هستند، Countdown Vampires  یک بازی بسیار آرام است. دوره‌های طولانی ماجراجویی اغلب هیچ همراهی ندارند، و وقتی موسیقی ظاهر می‌شود، همراهی وحشتناکی آرام برای چیزی است که قرار است شما را بترساند. هیچ آهنگی در ذهن من باقی نمانده است، به جز تم دیسکو که با فیلم سینمایی افتتاحیه فوق العاده جذاب همراه است.

جلوه‌های صوتی واضح‌تر هستند، اما همچنان مجموعه‌ای از نمونه‌های نسبتاً غیر جالب هستند. با این حال، صداگذاری دارای نورهای روشن تری است، هم از نظر کیفیت مستقیم و هم از نظر جذابیت کمپی. لحن‌های مقبره‌ای مرد اسرارآمیز سیاهپوش برای شنیدن بسیار سرگرم کننده است - هشدارهای شوم او به شدت منعکس می‌شوند، در حالی که من سعی می‌کنم چند قهقهه را خفه کنم. بسیاری از دیالوگ ها از نوعی هستند که من را روی دکمه بی صدا چکش می فرستند، البته، به خصوص شخصیت های اصلی - البته خبر بد، زیرا آنها همان هایی هستند که اغلب می شنوید.

جمع بندی

همانطور که گفتم، Countdown Vampires  یک بازی بد نیست، فقط یک بازی است که به سختی چیزی برای برجسته کردن آن وجود دارد. گاهی اوقات کمی ترسناک است، اما نه خیلی. گاهی اوقات اکشن سرگرم کننده ای دارد، اما نه زیاد. داستان لحظات خود را دارد، اما نه خیلی از آنها. ایده های خوبی دارد، اما هیچ چیزی که بتواند بازی را به تنهایی با یک ضربه از راه دور ادامه دهد.

به این ترتیب، دلیلی نمی بینم که واقعاً آن را توصیه کنم، اگرچه تمایلی ندارم که واقعاً با شور و حرارت خاصی در مورد آن بد صحبت کنم. فقط آن را روی انبوه بسیاری از بازی های متوسط دیگر روی پلی استیشن بیندازید، و امیدوار باشید که Bandai دفعه بعد بهتر عمل کند (که، انصافا، احتمالاً این کار را خواهد کرد).